Red Carpet Runner

Jeden przycisk, jedna szczelina, żadnego lądowania. Przeprowadź maszynę przez bramki i pozwól, żeby widownia zdecydowała, jak daleko doleci: prezenty podrzucają pod skrzydło prąd wznoszący, lajki ciągną ją ku ziemi, follow zawężają szczelinę przed tobą, a na czacie mogą krzyczeć FLAP, HOVER albo SURGE, żeby pomóc.

Skacz po nieskończonej wieży i nigdy nie zostawaj w tyle. Strzelaj do wrogów albo ląduj na nich; tak czy inaczej znikają. Twoi widzowie decydują, jak wysoko wejdziesz: prezenty wystrzeliwują cię w górę wieży, lajki ściągają cię z powrotem w dół, a follow rzucają ci pod nogi coś nieprzyjemnego. Nie ma tu game over: jeśli o wszystko chybisz, po prostu tracisz wysokość w drodze na dół.

Wejdź po 200 schodkach do złotej bramy i utrzymaj się tam przez 20 sekund. Samo dotarcie na szczyt nie jest wygraną: zaczyna się odliczanie, a twoi widzowie mają te 20 sekund, żeby cię stamtąd zrzucić. Przetrwaj, a zapisujesz +1 WIN i wspinaczka zaczyna się od dołu; licznik może też spaść PONIŻEJ zera, bo widownia potrafi zabierać ci wygrane. Po obu bokach ekranu biegnie lista prezentów, więc nikomu nie trzeba tłumaczyć, co wysłać: po lewej pomoce (skrzydła, świeże schody budowane przed tobą, płaskie +5, tymczasowa osłona), a po prawej sabotaże, każdy jako osobna scena: bomba pod nogami, kot, który zrzuca cię z lotu, UFO, które cię porywa, pięść, która ściąga cię z powrotem, lód, który kosztuje cię zero schodków, i łańcuch na bramie. Follow napełniają bombę, lajki kupują schodki, a na czacie można za darmo krzyczeć GO, BRACE albo RUN.

Wypełnij arenę, skok po skoku. Spacja kładzie blok tam, gdzie wyląduje budowniczy, a o tym, gdzie to będzie, decydują twoi widzowie: prezenty spychają go w lewo lub w prawo w powietrzu, wrzucają darmowe bloki, wybijają je z powrotem, dodają lub odbierają wygrane albo opróżniają arenę i zaczynają rundę od nowa. Na czacie można za darmo krzyczeć LEFT, RIGHT, DROP i HOLD. Wypełnij każdą kolumnę po sam szczyt, a to wygrana; game over nie istnieje.